วัดมหาธาตุ

ตั้งอยู่บนถนนิกรบำรุงเป็นวัดเก่าแก่คู่บ้านคู่เมืองเพชรบูรณ์ มีเจดีย์ทรงพุ่มข้าวบิณฑ์ แบบสุโขทัย สูงประมาณ ๘ วาเศษ สมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพ
สันนิษฐานว่าสร้างในสมัยสุโขทัยประมาณ พ.ศ.๑๙๒๖ จากหลักฐานจารึกลานทองถูกค้นพบในกรุเจดีย์ของวัดแห่งนี้กล่าวว่า พระเจ้าเพชรบูรณ์ เจ้าเมืองเพชรบูรณ์เป็นผู้สร้าง และยังพบพระพุทธรูปสมัยต่างๆเช่น สมัยทราวดี สมัยลพบุรี สมัยสุโขทัย สมัยอู่ทอง และพระพิมพ์ร่มโพธิ์ที่ค่อนข้างสมบูรณ์สวยงามมากและยังมีหลวงพ่อเพชร มีชัย
พระพุทธรูปที่ผู้คนทั่วไปให้ความเคารพนับถืออย่างมากประดิษฐานอยู่อีกด้วย

สวนสาธารณเพชบุระ

เดิมเป็นที่ตั้งของจวนผู้ว่าราชการจังหวัดเก่า ในสมัยนายดิเรก ถึงฝั่ง เป็นผู้ว่าราชการจังหวัดเพชรบูรณ์ ได้มอบจวนและที่ดินให้เป็นสาธารณสมบัติ โดยนายกเทศมนตรีเทศบาลเมืองเพชรบูรณ์ ท่านวิศัลย์ โฆษิตานนท์ เป็นผู้รับมอบ เพื่อปรับปรุงเป็นสถานที่พักผ่อนหย่อนใจ และเรียกว่า “สวนสาธารณเพชบุระ”
(เพ-ชะ-บุ-ระ)เพื่อให้มีความสอดคล้องกับชื่อดั้งเดิมซึ่งจารึกบนลานทอง ที่ค้นพบอยู่ในท้องหมูสัมฤทธิ์ กรุเจดีย์วัดมหาธาตุ ซึ่งมีความหมายว่าเมืองที่อุดมไปด้วยพืชพันธุ์ธัญญาหาร
ภายในสวนมีลานเอนกประสงค์สำหรับประกอบพิธีต่างๆ ลานออกกำลังกาย ศูนย์ฟิตเนส และสำหรับจวนผู้ว่าเก่าได้จัดทำเป็นหอรวบรวมประวัติบุคคลสำคัญและเหตุการณ์สำคัญของเพชรบูรณ์

ศาลเจ้าพ่อหลักเมือง

ตั้งอยู่ ณ ถนนหลักเมือง เป็นที่ประดิษฐานเสาหลักเมืองเพชรบูรณ์ ซึ่งในการบูรณะเสาหลักเมืองเมือปีพ.ศ.๒๕๔๘ ได้พบว่าเสาหลักเมืองนั้นเป็นศิลาจารึกอักษรขอมภาษาสันสกฤตเล่าเรื่องเกี่ยวกับพระเจ้าเพชรบูรณ์ ซึ่งเจ้าเมืองของเพชรบูรณ์ในสมัยนั้น
ศาลเจ้าพ่อหลักเมือง มีลักษณะเป็นศาลาทรงไทยตรีมุข ประดิษฐานเสาหลัก เมืองเพชรบูรณ์ องค์เสาหลักเมืองเป็นแท่งเสาหิน มีลักษณะปลายป้านโค้งมน มีความสูงจากฐานล่างจนถึงปลายยอดยอด ๑๘๔ เซนติเมตร กว้าง ๓๐ เซนติเมตร ความหนาประมาณ ๑๕ -๑๖ เซนติเมตร เป็นเสาหินทรายสีเทา คาดว่ามีอายุตั้งแต่พุทธศตวรรษที่ ๑๑-๑๒ มาจนถึงพุทธศตวรรษที่ ๑๗-๑๘ จึงนับว่าเป็นเสาหลักเมืองที่แปลกและเก่าแก่ที่สุดในประเทศไทย

ประติมากรรมมะขามหวาน

ตั้งอยู่บริเวณหน้าหอวัฒนธรรมนครบาลเพชรบูรณ์ ประติมากรรมมะขามหวานดังกล่าวเป็นประติมากรรมมะขามหวานพันธุ์หมื่นจง เหตุที่ต้องสร้างเป็นพันธุ์หมื่นจงก็เพราะว่ามะขามหวานพันธุ์หมื่นจงเป็นมะขามหวานพันธุ์แรกที่นำมาปลูกที่เพชรบูรณ์ ต้นเก่าแก่ดั้งเดิมซึ่งเป็นต้นแรกนั้นอยู่ที่อำเภอหล่มเก่า มีอายุประมาณสองร้อยปี นับว่าเก่าแก่มาก ส่วนประติมากรรมมะขามหวานที่อยู่หน้าโรงพยาบาลเพชรรัตน์เป็นพันธุ์สีทอง ส่วนมะขามหวานที่นิยมปลูกกันมากในจังหวัดเพชรบูรณ์ คือ พันธุ์สีทอง ประกายทอง น้ำผึ้ง และศรีชมพู เพราะเป็นพันธุ์ที่ให้ผลผลิตเร็ว

หอวัฒนธรรมนครบาลเพชรบูรณ์

ตั้งอยู่บนถนนหลักเมืองพัฒนา เดิมเป็นสถานที่ตั้งของ “ศาลาประชาคมจังหวัดเพชรบูรณ์” ใช้เป็นสถานที่ประชุมและจัดกิจกรรมสาธารณประโยชน์ต่างๆ ของจังหวัด อยู่ในความรับผิดชอบขององค์การบริหารส่วนจังหวัดเพชรบูรณ์และเป็นที่ดินราชพัสดุ ของกรมธนารักษ์ ซึ่งก่อสร้างมาตั้งแต่ปี พ.ศ. ๒๕๐๔ และเกิดชำรุดทรุดโทรม โดยนายกเทศมนตรีเทศบาลเมืองพชรบูรณ์ นายวิศัลย์ โฆษิตานนท์ เป็นผู้ริเริ่มก่อตั้งปรับปรุง เพื่อรวบรวมเรื่องราวทางประวัติศาสตร์ ศิลปวัฒนธรรม ประวัติความเป็นมาของจังหวัดเพชรบูรณ์ ภูมิปัญญาท้องถิ่น หอวัฒนธรรมนครบาลเพชรบูรณ์จึงเป็นศูนย์กลางของการเรียนรู้และคิดค้นองค์ความรู้ใหม่เพื่อการพัฒนา จัดตั้งโดยเทศบาลเมืองเพชรบูรณ์
หอวัฒนธรรมแบ่งเป็นสองส่วน ส่วนแรกคือห้องประชุม ส่วนที่สองคือส่วนที่เป็นห้องโถงไว้สำหรับจัดแสดง
หอวัฒนธรรมฯนั้นจัดตั้งขึ้นเพื่อเป็นจุดศูนย์กลางในการส่งเสริมการท่องเที่ยว และช่วยเสริมสร้างให้ประชาชนมีจิตสำนึกรักในท้องถิ่นของตนเอง